Autor Tema: Beograd nekad i Danas  (Pročitano 31979 puta)

0 Članovi i 2 gostiju pregledaju ovu temu.

Van mreže ☆ swiss ☆*

  • Bibliotekar
  • * Ovaj može da menja Google *
  • ****
  • Poruke: 30264
  • Reputaciona snaga: 0
  • ☆ swiss ☆ has no influence.
  • Pol: Muškarac
Odg: Beograd nekad i Danas
« Odgovor #94 poslato: 16. Novembar 2013. 00:30:18 »
NOVI BEOGRAD, O OVOME SE ĆUTALO

Novi Beograd je počeo da gradi kralj, a ne komunisti!

Plan o izgradnji Novog Beograda postojao u vreme pre komunista, dok je na vlasti bili regentura, jer je kralj Petar II još uvek bio maloletan, o čemu svedoče i novine iz tog perioda

Zemljište za izgradnju Novog Beograda nasipali su Danci još pre Drugog svetskog rata, kako bi u močvarama podigli novo gradsko naselje.

- Danas svečano počinjemo veliki posao oko isušivanja ovog zemljišta i nadamo se da ćemo tu kroz nekoliko godina da vidimo kako se ponosno diže veliki i lepi Novi Beograd – rekao je Danac Per Kampman 20. maja 1938. na beogradskom Ušću, a preneo dnevni list „Vreme”.

To praktično znači da je plan o izgradnji Novog Beograda postojao u vreme pre komunista, dok je na vlasti bili regentura, jer je kralj Petar II još uvek bio maloletan.

Jugoslovenski premijer Milan Stojadinović tog dana svečano je otvorio važne građevinske radove – nasipanje 72 hektara močvarnog novobeogradskog zemljišta peskom, da bi iz njega izniklo novo prestoničko naselje u sremskoj ravnici.

Stvarnog „ujedinjenja” obala i širenja Beograda u sremsku ravnicu, ka Zemunu i Bežaniji (takođe drevnom naselju, koje su osnovali Srbi izbegli pred turskom najezdom, verovatno još u 15. veku), nije moglo da bude sve dok prostor na obe strane Save nije potpao pod vlast jedne države.


Foto: Facebook / Crno-beli Beograd

Ovaj preduslov ispunjen je 1918. pobedom Srbije u Prvom svetskom ratu i stvaranjem nove države, Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, kasnije Jugoslavije.

SPAJANJE SA ZEMUNOM

Nove okolnosti su doprinele, a vlast je presudila: Beograd i Zemun prvi put su zvanično postali jedno 1. aprila 1934. Zemun se utopio u Beograd i više, zvanično, nije ni postojao. To se toliko nije dopalo ponosnim Zemuncima da neki od njih i danas smatraju da je sve to bila samo neslana prvoaprilska šala.

Ako su Beograd i Srbija železnicom zakoračili u Evropu 1884, onda su odblesci dalekih zemalja, kosmopolitski duh i kultura na naše podneblje punom snagom stupili preko dva objekta nastala na prostoru Novog Beograda – beogradskog aerodroma i Sajma. Danas ispred imena ovih pogašenih svetionika gradskog života pišemo prefiks „stari” i „staro”. Tada su bili novi i veoma moderni.

Aerodrom ispod Bežanijske kose otvoren je 1927. i bio je važan u evropskim razmerama: baza domaće avio-kompanije „Aeroput” (preteče JAT-a) i značajna stanica velikim evropskim prevoznicima, od kojih su neki i danas prisutni na novom, Surčinskom aerodromu (poput nemačke „Lufthanze”, „Er Fransa”, češkog ČSA, poljskog LOT).


Foto: Facebook / Crno-beli Beograd

Krajem tridesetih godina u Beograd je dnevno sletalo 15 velikih aviona s 200 putnika. Do rata turisti su uveliko leteli ka jadranskoj obali, a u Beograd su kroz „vazdušnu kapiju” dolazile mnoge važne ličnosti onog doba.

Kompanija „Filips” izvela je prvu televizijsku projekciju, a ushićeni novinari pisali su da sad, kad postoji to novo čudo tehnike i kad se sve vidi, više niko neće moći da laže. Najviši beogradski lift vodio je do glavne atrakcije, onovremene verzije „bandži džampa”, platforme za skakanje padobranom.

Na čast ovdašnjim muškarcima ide podatak da se za skok s platforme prva osmelila – Zagrepčanka Katarina Matanović. Beograđani su počinjali rado da prelaze reku, pa je moglo da se zaključi da bi tamo rado i živeli. I to je već, u neku ruku, dokazano.

Članovi „Udruženja za ulepšavanje leve obale Save – Novi Beograd” – činovnici, trgovci, advokati, lekari, zanatlije – počev od 1932. otkupljivali su od bežanijskih seljaka parcele na obali, između reke i bloka, gde su danas hoteli „Hajat” i „Kontinental”.

Kuće su nicale bez plana, ali naselje, koje je prvo ponelo naziv Novi Beograd, nije dugo ostalo „divlje”, jer je još pre rata legalizovano presudom Državnog saveta. Prvi je imanje kupio i kuću podigao Lazar Hajduković, trgovac povratnik iz Amerike. Po uzoru na njujorški Menhetn, ulicama je dao imena Prva, Druga, Treća… do Sedme.


Foto: Facebook / Crno-beli Beograd

Jedna od njih bila je istorijski Drum Marije Terezije, koji je u doba Austrougarske povezivao Bežaniju sa zemunskom karaulom. Danas se zove Ulica Zarija Vujoševića, po narodnom heroju iz Drugog svetskog rata, rodom iz Crne Gore. Naselje je pre rata imalo oko 450 kuća, više od 3.000 stanovnika, kafanu, Bokserski klub „Sinđelić”, ali ne i školu.

Zato je 1940. godine oko 110 dece moralo svakodnevno da prelazi Most kralja Aleksandra. Zimi, po košavi, što je bilo veoma teško. Ponekog smrznutog mališana saobraćajna policija svakodnevno je kupila s ulice i vodila u obližnju kafanu, na „odleđivanje”.

Možda i zbog tako teških slika iz života, današnji stanovnici ovog naselja malo znaju o njegovoj prošlosti, a, kad ih pitate gde žive, neće reći u naselju Novi Beograd, već, pogrešno, na Starom sajmištu.

„Pravi” Novi Beograd, ipak, morao je da bude podignut planski. Gradu je baš to trebalo. Između dva rata ljudi su se slivali u Beograd kao bujica: za dvadesetak godina od 100.000 broj Beograđana narastao je na više od 300.000. Na periferiji su nicala divlja naselja i nove teškoće i zanimanje je, logično, poraslo za prazno zemljište „odmah preko puta” centra, s druge strane Save.

Arhitekta Đorđe Kovaljevski prikazao je 1923. prvi plan za gradnju Beograda na levoj obali Save, ali on nije postao zvaničan dokument.


Arhivska fotografija

Sredinom tridesetih godina, međutim, izgradnja je uzela maha, a Beograd je dobio preduzimljivog i sposobnog gradonačelnika. Bio je to čuveni predratni industrijalac Vlada Ilić, rodom iz Vlasotinca. Beograd je krenuo napred, znatno sigurnijim korakom nego do tada.

Početkom 1937. dva velika građevinska preduzeća iz Danske, „Hojgor i Šulc” i „Kampsaks”, preko svog beogradskog zastupnika inženjera Branivoja Nešića, poslala su gradonačelniku ponudu za gradnju novog gradskog naselja između Beograda i Zemuna, uz levu obalu Save i desnu obalu Dunava. Ugovor grada i Danske grupe o nasipanju peskom prostora od 72 hektara potpisan je 23. februara 1938. u Beogradu.

Na proleće su radovi počeli i završeni – u roku – do marta 1941. Vrednost posla bila je 30 miliona tadašnjih dinara.
Nasipanje je bilo veliki događaj za sve. Za tu priliku u Beograd je iz Danske – preko Lamanša, Gibraltara, Sredozemnog i Crnog mora i Dunava – prvi put doplovio jedan pomorski brod. Bila je to danska lađa „Sidhavn”, čiji je zadatak bio da vadi pesak s dna reka i da ga zatim, putem cevi, s vodom sipa u novobeogradsku močvaru.

To je bio način da zemlja već za oko godinu dana očvrsne tako da na njoj može da se zida. Isti postupak primenjen je na Novom Beogradu i posle Drugog svetskog rata. Danci su sagradili i obaloutvrdu i kej na Ušću, na savskoj i dunavskoj obali. Zato se o ovom i govorilo kao o „Danskom nasipu”.

Vremenom je, međutim, taj naziv, nepoželjan i potiskivan, u potpunosti izbrisan iz upotrebe, a ostao je u sećanju malo ljudi, među njima i istaknutom posleratnom graditelju Novog Beograda i čitave prestonice, arhitekti Branislavu Jovinu.

Grad nije želeo da dopusti stranim investitorima da „na parče” grade urbani prostor koji je već uveliko doživljavan kao dragocen, a cena kvadratnog metra zemljišta rasla u nebesa. Gotovo u tajnosti, naš slavni arhitekta modernista Dragiša Brašovan spremio je plan za gradnju Novog Beograda za čak 500.000 stanovnika.

Na konferenciji za štampu 23. februara 1941, dakle, manje od šest nedelja pre nego što će, 6. aprila, nemački bombarderi po gradu posejati smrt, gradonačelnik Jevrem Tomić otkrio je novinarima ove planove. Govorio je o izgradnji budućeg „sitija” prestonice, Novog Beograda, tačno na mestu gde je on i danas – od savskih blokova do Zemuna. Pominjao je novi most na mestu gde je danas Gazela, silazak grada na reku…


Arhivska fotografija

Izazovne planove pomeo je vihor ratne katastrofe. I blistavi Most kralja Aleksandra morao je na dno reke kad i Železnički, jer su branioci mislili da će tako makar usporiti nadiranje nemačkih trupa. Pod okupacijom Beograd je, kao i zemlja, raskomadan, pa su Zemun, Bežanija i Novi Beograd pripali Nezavisnoj Državi Hrvatskoj.

Nemački okupatori nisu mogli bez pruga i puteva, pa su veoma brzo obnovili Železnički most (kasnije dodali još jedan, paralelni, dvadesetak metara uzvodno, čiji ostaci i danas postoje), a zatim 1942, za samo šest meseci, služeći se i robovskim radom zatočenika logora na Sajmištu, i postojeći Stari savski most.

Po oslobođenju, nove vlasti su 11. aprila 1948. godine zvanično počele izgradnju Novog Beograda, nastavivši nasipanje tačno od mesta do koga su pre rata došli Danci – bez pomena onoga što je pre njih urađeno.

Ćutalo se, decenijama, o nasipanju Danske grupe, a posebno o planu Dragiše Brašovana za Novi Beograd, iako je on u velikoj meri poslužio drugom našem velikanu moderne arhitekture, Brašovanovom suparniku Nikoli Dobroviću, da izradi prvu posleratnu skicu Novog Beograda.

Društvo koje je želelo da krene „ni od čega” svesno je guralo nasleđe u zaborav.
sve sto vidis lepo u meni to si ti,
sve ostalo sam ja!

***
U zlu bi se moglo naci dobra
samo kad se zlo ne bi menjalo nonstop i prilagodjavalo dobrom da ga upropasti.
***
Ne, neće ti saturn doneti mudrost ili nagrade za pretrpljenu bol. saturn hoće da te ubije. Za to što ste preživeli zahvalite se ostatku svoje karte, jer da je po saturnu, niko od nas sada ne bi bio ovde.

-vivi-

Van mreže ☆ swiss ☆*

  • Bibliotekar
  • * Ovaj može da menja Google *
  • ****
  • Poruke: 30264
  • Reputaciona snaga: 0
  • ☆ swiss ☆ has no influence.
  • Pol: Muškarac
Odg: Beograd nekad i Danas
« Odgovor #93 poslato: 16. Novembar 2013. 00:16:30 »
PLAN BEOGRADA IZ 1912:

Beograd kao Pariz, od Kališa do Zemuna vazdušnim tramvajem!

Plan arhitekte Albana Šambona iz prošlog veka - vodopadi na Terazijama * Na Slaviji trijumfalna kapija * Vazdušnim tramvajima od Kalemegdana do Zemuna * Novi Beograd kao Venecija

Beograd bi danas izgledao potpuno drugačije da je pre 100 godina zaživeo urbanistički plan Albana Šambona, koji je 1912. zamislio, između ostalog, da Terazije krase vodopadi, da se zgrada Parlamenta nalazi na Tašu, uz raskošan nacionalni muzej, dok bi na Slaviji bila trijumfalna kapija.



Arhitekt Alban Šambon, Belgijanac francuskog porekla, pre 100 godina imao je viziju da od Beograda napravi grad koji će se svojom lepotom meriti sa večitim arhitektonskim biserima − Parizom, Londonom, Berlinom…

On je 1912. godine napravio prvi proevropski plan Varoši Beograda, a da Prvi svetski rat nije osujetio njegove zamisli, danas bi Beograđani umesto večitog saobraćajnog kolapsa, nasred Slavije imali Trijumfalnu kapiju po uzoru na parisku, a Nemanjina ili Ulica kralja Milana možda bi danas bile beogradska Jelisejska polja.



Naime, Šambon je smatrao da Srbi kao ratnički narod zaslužuju ovakvu kapiju. Smeli arhitekta predlagao je još da ispred Skupštine grada na posebnom korintskom stubu bude postavljen Spomenik slobode, poštu na mestu kafane Albanija, muzej u Tašmajdanskom parku…

- Kako je Alban Šambon pobornik tendencija istoricizma, on osnovnu ideju za rekonstrukciju Varoši sprovodi reinterpretacijom prošlosti. Šambonov plan daje izuzetno vredan predlog Kružnog bulevara, raskošnih Osmanovskih razmera, jasno razdvajajući građevinski rejon od ostale teritorije – navodi se u monografiji Urbanističkog zavoda Beograda.



Poseban izazov svakom arhitekti do danas predstavlja povezivanje grada sa rekom, a Šambon je smislio da na mestu terazijske terase treba da postoje kaskadni vodopadi po uzoru na viseće vrtove koji bi se u ritmičnoj celini spuštali ka Savi.

 BEOGRAD KAKAV JE MOGAO DA BUDE

Na sadašnji izgled Beograda uticali su, sa jedne strane, autori sa krhkim, “lomljivim” vizijama, a sa druge, stvaraoci koji su bili istinske istorijske veličine. Ovi drugi su od Beograda želeli da naprave ne samo evropski, već i bolji grad u odnosu na uzore sa Starog kontinenta.

Hram posvećen Svetom Savi imao bi drugačiji izgled od ovog sadašnjeg, ali ne bi bio ništa manje veličanstven.

Veliki arhitekta Stanko Mandić planirao je posle Drugog svetskog rata da izgradnja Novog Beograda teče tako da se formira novi grad sa sistemom ostrva i mrežom plovnih kanala. Tako bi Novi Beograd ličio na modernu Veneciju.

VAZDUŠNI TRAMVAJ

Građevinsko preduzeće “Šumadija”, još 1928. godine, predložilo je da se Kalemegdan i Zemun povežu posebnom vrstom žičare preko Save. Vazdušni tramvaj polazio bi na svaka dva minuta i putovanje do Zemuna bi trajalo oko pet minuta.

Beograd ima autore koji su značajno mogli da ga unaprede, ali i unakaze. Tako je isti Nikola Dobrović bio inicijator ideje da se na Donjem kalemegdanskom gradu izgradi sportski stadion posle Drugog svetskog rata. Ali kakav…

Izgradnja stadiona je bila ideja Nemaca, još pre rata, a tada su angažovali arhitektu Vernera Marha, autora olimpijskog stadiona u Berlinu. Posle propasti nacističke ideje, Dobrović predlaže da se ipak napravi stadion, ali mu se ondašnje Udruženje arhitekata suprotstavilo i uspelo u nameri da sačuva Kalemegdan od uništenja.
sve sto vidis lepo u meni to si ti,
sve ostalo sam ja!

***
U zlu bi se moglo naci dobra
samo kad se zlo ne bi menjalo nonstop i prilagodjavalo dobrom da ga upropasti.
***
Ne, neće ti saturn doneti mudrost ili nagrade za pretrpljenu bol. saturn hoće da te ubije. Za to što ste preživeli zahvalite se ostatku svoje karte, jer da je po saturnu, niko od nas sada ne bi bio ovde.

-vivi-

Swiss*

  • Gost
Odg: Beograd kojeg vise nema
« Odgovor #92 poslato: 09. Februar 2013. 14:42:45 »
GDE SU RIMLJANI SPALJIVALI MRTVE

Prema podacima iz prethodna dva veka, kao onim iz knjige Riste Nikolića “Okolina Beograda”, objavljene 1903. godine, Banjica je na kartama bila upisana kao breg.  Tamo piše da se: “iz poznijeg vremena zna, na primer, da je na banjičkom brdu bilo mesto gde su Rimljani spaljivali mrtve u III veku nove ere”. Danas se ovaj deo grada, oivičen Bulevarom oktobarske revolucije, zatim ulicama Neznanog junaka, Crnotravskom, Borskom, Milana Blagojevića Španca i Velisava Vulovića, Banjičkim vencem i Ljutice Bogdana, naziva Banjički vis. Oznaka da je to brdo – nema, mada je visina Banjice 198 metara nadmorske visine. Naselje Banjica dobilo je ime po potoku pokraj koga se izgrađivalo.



DEDINBERG
(dedinje)

Dedinje se u geografskim kartama iz XVIII veka pominje kao “Dedinberg”, u prevodu Dedinjsko brdo. Na njemu se 1789. godine nalazio austrijski logor, a bilo je omeđeno današnjim ulicama Teodora Drajzera, Zatim Bulevarom oktobarske revolucije, ulicom Velisava Vulovića, sa jugoistočne strane Milana Blagojevića Španca i Rakovičkim drumom. U međuvremenu je dobilo kraći naziv Dedinje. Tamo su, pre Drugog svetskog rata, kuće i letnjikovce podigli viđeni i ugledni trgovci, političari i ministri.

ODAKLE SU TURCI TOPOVIMA NAPADALI BEOGRAD

Ime je nastalo od dve reči: turske, tobdžija i dere (dolina), persijske. U knjizi Marinka Paunovića piše: “Prema nekim podacima ovo je bilo mesto gde su Turci, prilikom opsade Beograda 1521. godine lili topove za napad na Beograd“. A kasnije, 1831. godine, Knez Miloš je počeo uređenje Topčidera. U pismu od 24. februara iste godine on naređuje Tomi Vučiću Perišiću:

“… Postarajte se da u dogovoru sa kapetanom Stankovićem, put, duž i preko Topčidera, gde god iskvaren i od vode izlokan bude, dobro opraviti date. Nikakva kola ne puštajte da preko Topčidera idu, da livade ne kvare. Vi ćete se pri tom postarati da nekoliko krečara nađete, da mi kreč peku, jer sam namjereniju neka zdanja u Topčideru rad graditi”.

Zaista, od 1831. do 1834. godine, knez Miloš je u Topčideru sagradio sebi Konak, a na njegovoj gradnji bili su angažovani i robijaši.


U knjizi Rajka Veselinovića “Građa za istoriju Beograda od 1806. do 1867. godine” postoji dokument od 26. maja 1857. godine, u kome piše:

“Tapija o prodaji javnog vinograda i do njega ležeće njive na Topčiderskom brdu od strane Atanasija Jankovića, trgovca, dr. Janku Šafariku, profesoru Liceja, za 70 cesarskih dukata…”

A u dokumentu od 29. maja 1863. godine Nikola Hristić, ministar unutrašnjih dela, izveštava kneza Mihaila o događaju na Topčideru:

“Gospodaru, noćas je pobeglo 5 robijaša koji su bili izvan Topčidera kao čuvari. Žandarmi konjanici noćas u patroli naiđu na jednoga kod drva na Savi i pucali, ali je i on pucao, pa onda se negdi sakrio. Ne zna se kud su utekli…”

Visina Topčiderskog brda je 148 metara nadmorske visine, a okruženo je bulevarima Vojvode Putnika i Oktobarske revolucije, i ulicama Teodora Drajzera i D. Radenkovića.

MILIĆEVO, MITROVO, GLUMČEVO, STOJČINO…

Milićevo brdo između Višnjice i Slanaca zabeleženo je i na kartama iz prošlog veka. Spominje se u knjizi Riste Nikolića, objavljenoj 1903. godine. Osim pomena imena nikakvih drugih podataka nema. Brdo je, inače, visoko 279 metara.

O Mitrovom i Glumčevom brdu nema nijednog objašnjenja u knjigama. Očigledno zato što su naselja na njima podignuta, skorašnjeg porekla. Ni današnji hroničari, profesori Univerziteta i poznavaoci istorije Beograda ne mogu da objasne otkud imena ovih brda.

Na karti Beograda iz 1925. godine zapisano je da se Stojčino brdo nalazi negde na pola puta od Konjarnika prema Malom Mokrom Lugu. Njegova visina je tačno 253 metra. Po kome je ovo brdo dobilo ime ostaje da se razjasni. Kao što treba da se objasni poreklo imena Orlovog brda. Njegova visina je 266 metara. Na otprilike istom geografskom odredištu – današnjoj okolini Mirijeva – nalazi se i Ćurtovo brdo.



Za Maleško brdo koje može da se nađe na kartama s početka XX veka, isto tako nema podataka. Nalazi se u stvari na padini Vračarskog visa, iznad današnje raskrsnice “Mostar”, preko puta beogradske pivare. Na njemu se nalaze nova zdanja i nekoliko bolnica.

Sa platoa spomenika Neznanom junaku na Avali vidi se Vodičko brdo. Između Vinče i Ritopeka proteglo se Starac-Vasino brdo, na visini od 209 metara. O Stanovačkom brdu između Višnjice i sela Slanci nema drugih podataka osim pomena na karti iz 1906. godine. Kao što nema pomena ni o Lisastom brdu iznad sela Leštana, zatim o Lozovičkom brdu koje se nalazi nedaleko od Boleča na visini od 209 metara i Moračkom brdu koje susrećemo ispred Umke ako idemo iz Beograda.

SULEJMAN-PAŠA

Dobilo je naziv u vreme Prvog srpskog ustanka, preciznije, posle ubistva Sulejman-paše, beogradskog vezira, 1807. godine. On je, napuštajući Beograd sa celom svojom pratnjom, naslućujući namere ustanika, hteo da zavara trag. Umesto da krene Carigradskim, on se zaputio Kragujevačkim drugom, a zatim jednim poprečnim putem preko brda koje je bilo pod retkom šumaricom, želeći da izbije na Carigradski put, ali Karađorđevi ustanici su ga pratili, a kad je došao do nekog istočnika ubili su i njega i njegovu pratnju. Brdo kojim je hodio paša nazvano je Pašino brdo, a izvorište Pašina česma.

Kasnije će Menka Veljković, pišući o ulici Vojvode Stepe u knjizi “Prilozi za poznavanje gradova u našoj zemlji”, objavljenoj u Beogradu 1931. godine reći da će izgradnja naselja Vojvode Stepe na Pašinom brdu, početi 1922. godine:

“Kuće su male i bez sprata, od slabog materijala većinom pravljene od nestručnjaka i bez plana. Podignute su na brzu ruku, izvesno će u skorom vremenu ustupiti mesto velikim zgradama, kada ovo predgrađe bude sastavni deo Beograda. Stanovnici su radnici, činovnici, zanatlije i trgovci. Ima dosta bakalnica, hlebarnica i piljarnica… Ovo brdo je inače, oivičeno Kragujevačkim drumom, zatim ulicom Vojvode Gligora sa juga i jugozapada, čuburskim potokom sa severa i severozapada, ulicama Vojislava Ilića i Grčića Milenka sa istoka”.

I danas neke od ovih ulica nose ista imena. Visina Pašinog brda, koje se dvadesetak godina posle drugog svetskog rata zvalo Lekino brdo, jeste 151 metar.

ERINO, NIKINO I ŽUTO BRDO…

Preciznih podataka o Erinom brdu, visokom 280 metara, koje se nalazi iznad Grocke, nema. Kao što nema ni zanimljivosti o Golom brdu, visina 248 metara, koje se proteglo između Velikog Mokrog Luga i Kumodraža. Ni Veliko brdo, visina 201 metar, nije zavredilo pažnju hroničara. Sasvim je mogućno po veličini kao što se pretpostavlja da je Belo brdo na visini od 252 metra iznad Ritopeka, zračilo nekom belinom.

Iznad sela Sinovec i Gradine na obali Dunava upisano je u starim kartama Nikino brdo. Njegova visina je, prema podacima geodetske uprave Beograda, 257 metara. Bližih podataka ko je bilo Niko ili Nika – nema. Nema podataka ni o Žutom brdu koje se nalazi južno od Velike Moštanice na visini od 200 metara nadmorske visine.

(M. Stojanović / Izvor: Politikin Zabavnik, brojevi 1869 i 1870 (1987), staribeograd.com)

ps: sigurno nisu sva Brda opisana ali i ovo sto smo procitali je prelepo znati o nasem Glavnom Gradu koji je star preko 1000 godina vec :)

Swiss*

  • Gost
Odg: Beograd kojeg vise nema
« Odgovor #91 poslato: 09. Februar 2013. 14:36:04 »
LEGENDA O BEOGRADSKIH 29 BRDA





Da li i Vi živite na Stojčinom, Orlovom, Maleškom, Belom, Žutom ili Erinom brdu? Pogledajte na kojim sve brežuljcima smo gradili kuće i po kojim ličnostima smo nazivali delove grada

Jovan Cvijić je rekao da su “Srbi svoju kuću izgradili na drumu”, a mi imamo da dodamo da su Beograđani svoje gradili na brdima i brežuljicima. Osim osam najpoznatijih bregova, malo ko zapravo zna da prestonica Srbije leži na čak 29 brežuljaka.

Nažalost, istorija ali ni hroničari, nisu uspeli da sakupe i za mlade naraštaje sačuvaju podatke o imenima i priči baš svakog od ovih brežuljaka, pa danas ne znamo ko su bili Era, Niko, Milić ili Mitar, kao ni zašto su nam delovi grada dobili imena baš po petlima i labudovima.

PETAO I LABUD

Na 205 metara nadmorske visine, na samom ulazu u Beogradu leži Petlovo brdo. Oivičeno je Mrakovačkom ulicom, zatim Rasinskom, Tuzlanskom i ulicom Omladinsko šetalište. Stariji žitelji nekada daleke periferije grada, reći će vam da je ono dobilo ime  po nekom petlu, ali tačnih podataka nema.

Za Labudovo brdo postoji sijaset priča mada se poreklo imena, ipak, ne zna. Smešteno je između Gočke ulice, ulice Serdara Janka Vukotića i Jedanaeste krajiške divizije. Da li su novodoseljenim građanima soliteri iz daljine izgledali kao beli labudovi ili je život u njima labudova pesma, nije poznato. Najverovatnije je da su prihvatili šifru pod kojom je urađen projekat Aleksandra Đokića, arhitekte, i saživeli se sa nazivom Labudovo brdo.



MATIJA BAN

Prostor iznad Makiša, koji se u kartama austrijskog porekla sa početka XIX veka, naziva Repiško brdo, kasnije Ordija i Golo brdo, početkom sledećeg stoleća dobija naziv po Matiji Banu, Srbinu rođenom 1818. godine u Petrovom selu, kraj Dubrovnika. On se, prema podacima iz knjige Marinka Paunovića “Beograd – večiti grad”, doselio u Beograd i 1861. godine “podneo molbu Beogradskoj opštini da mu se proda zemljište na brdu daleko izvan Beograda, da tamo sagradi lep i prostran letnjikovac u srpskom stilu”.

Odbornici su odlučili da mu traženo zemljište poklone, a ne prodaju, smatrajući da je to ovaj veliki rodoljub zaslužio. Inače, Matija Ban je obavljao poverljive poslove za srpsku vladu i istovremeno se bavio književnošću. Uz njegovo ime ostalo je zapisano da je 1849. godine u Dubrovniku pokrenuo zabavnik koji se zvao “Dubrovnik”. Po njemu se ceo kraj u početku nazivao Banovac, a posle njegove smrti 1903. godine: Banovo brdo. Najviša tačka ovog uzvišenja je u ulici Kneza Višeslava, na 216,68 metara nadmorske visine.



LEGENDA O HRABROJ BABA JULI

Na Julinom brdu, sa kojeg se nebu pod oblake uzdiže 15 solitera, u doba Prvog srpskog ustanka, živela je baba Jula. Bila je veliki rodoljub i prilikom svakog napada Turaka pomagala ustanicima. Jedne noći, kaže legenda, Turci su iznenada napali srpsku vojsku. Videvši da je stanje kritično, baba Jula je, uz pomoć nekoliko ustanika, zapalila velike iskrčene panjeve i gurnula ih niz padinu. Vatrene buktinje su omele i zbunile Turke, što je omogućilo ustanicima da se priberu i odbrane od napada. Vrh Julinog brda nalazi se u ulici Poručnika Spasića i Mašere i doseže 124,23 metara nadmorske visine.



DOĐRE KANARA

Kanarevo brdo, nekada Goljino brdo, počelo je da se izgrađuje između dva svetska rata. U “Detaljnom urbanističkom planu za Košutnjak i Dedinje” iz 1984. godine, piše da je: Kanarevo brdo teren na kojem je krajem treće decenije našeg veka, podignuta ‘Prva železnička kolonija’“. Ona se nalazi na periferiji imanja Đorđa Kanare, rentijera, po čijem je imenu nazvano i obližnje, Kanarevo brdo. S ostalih strana, severne i severoistočne, teren je bio prirodno oivičen prugom Beogad – Požarevac i naglom strminom prema Dedinju. Sve do podizanja železničke kolonije ovo područje bilo je nenastanjeno.

Urbanističkim projektom iz sredine dvadesetih godina predviđenim “vrtnim gradovima” kao minijaturni isečak “vrtnog grada” i ova kolonija imala je središnju saobraćajnu aveniju (ulica Pere Velimirovića) kao svoj javni centar. Parcele su približno jednake i pretpostavljaju porodične zgrade, vile u središtu sa dovolno okolnog prostora za odmor i zabavu. Posle drugog svetskog rata srušena je osnovna šema “vrtnog grada” izgradnjom novih zgrada i solitera.



Očigledno da se od prvobitnog lokaliteta Kanarevog brda ime proširilo i na deo novoizgrađenog naselja u Rakovici, a ono je na visini od 107 metara. Oivičeno je ulicama Milana Blagojevića Španca, Borskom, Vareškom, Srzentićevom i I šumadijske brigade.


Van mreže Saša*

  • *Drugar iz komšiluka *
  • ****
  • Poruke: 1183
  • Reputaciona snaga: 3791
  • Saša is awe-inspiring!Saša is awe-inspiring!Saša is awe-inspiring!Saša is awe-inspiring!Saša is awe-inspiring!Saša is awe-inspiring!Saša is awe-inspiring!Saša is awe-inspiring!Saša is awe-inspiring!Saša is awe-inspiring!Saša is awe-inspiring!Saša is awe-inspiring!
  • Pol: Žena
  • A sta ako je tvoja sudbina da menjas sudbinu?
Odg: Beograd kojeg vise nema
« Odgovor #90 poslato: 09. Februar 2013. 14:35:03 »
,,Filmska enciklopedija o Beogradu ispričana je u 27 nezaboravnih epizoda u trajanju od 40 do 58 minuta.
Ovaj ambiciozan projekat stvaran pune četri godine, tematski obuhvata vreme od Neolita do današnjih dana, ne zaobilazeći legende, mitove i hipotetička istorijska dešavanja.
Nebrojeni heroji, imperatori, vitezovi, sultani, kraljevi, veziri i carevi, znani i neznani junaci, vodiće vas kroz malo poznate priče o beogradskim bitkama, neverovatnim događajima i ljudima čije su senke nadvijale grad kolosalne istorije.
U pauzama velikih ratova, šetaćemo nekadašnjim ulicama, obilazeći boemske četvti i nestale kafane, uživaćemo u trpezama brojnih naroda, modnim navikama i običajima nekadašnjih beograđana.
Televizijski dokumentarni serijal "Beograd - Večiti grad" je zanimljivo, edukativno i zabavno delo, koji će nam pojasniti malo poznate podatke o Beogradu čija istorijska lepota nadmašuje orjentalne i evropske gradove.
Grad Beograd konačno ima svoju filmsku priču.
Pružajući nemerljiv doprinos opštem saznanju i kulturi, serijal "Beograd - Večiti grad" predstavlja sve ono, što je oduvek trebalo da znamo o Beogradu."





http://oi60.tinypic.com/mbsk1i.jpg

Ona je zivela, a on je uzivao.

Van mreže jadrankar*

  • * Podstanar na Forumu *
  • ****
  • Poruke: 3238
  • Reputaciona snaga: 2821
  • jadrankar is awe-inspiring!jadrankar is awe-inspiring!jadrankar is awe-inspiring!jadrankar is awe-inspiring!jadrankar is awe-inspiring!jadrankar is awe-inspiring!jadrankar is awe-inspiring!jadrankar is awe-inspiring!jadrankar is awe-inspiring!jadrankar is awe-inspiring!jadrankar is awe-inspiring!jadrankar is awe-inspiring!
  • Pol: Žena
    • Astro Vulkan
Odg: Beograd kojeg vise nema
« Odgovor #89 poslato: 26. Februar 2012. 17:53:37 »
Pamtim Bulevar revolucije i svoju 12 godinu kada sam prvi put otisla sama da pazarim garderobu .Nisi mogao da zalutas .Krenes od Skupstine i do Cvetkove pijace , predjes ulicu i nazad .Nije bilo sanse da zalutas .  :rolf:
Aktuelne radnje  Kluz,Ateks ,Srbijateks ,silne obucarske radnje .
2  relacija bio je Knez i 3 opcija Beogradjanka
I dan danas pamtim gde je bila koja radnja .
:lucky: http://tinypic.com/view.php?pic=vo215z&s=9#.VmA65V4so-g[/url]

Astroloske konsultacije u poslovnom prostoru Astro vulkan u Borci Zakazivanje na 060-3320-559 :lucky: 

Sajt: http://strelac662010.wix.com/astro-vulkan
Blog: http://astro-vulkan.bloginternet.net
Blog: http://astro-vulkan.blogspot.com/

Van mreže Nena*

  • Mnogi bi se nesporazumi izbegli kad bi muškarci počeli da čitaju svaku napisanu reč, a žene prestale da čitaju izmedju redova
  • * Glavni & Odgovorni *
  • * Ovaj može da menja Google *
  • *******
  • Poruke: 41471
  • Reputaciona snaga: 35600
  • Nena is awe-inspiring!Nena is awe-inspiring!Nena is awe-inspiring!Nena is awe-inspiring!Nena is awe-inspiring!Nena is awe-inspiring!Nena is awe-inspiring!Nena is awe-inspiring!Nena is awe-inspiring!Nena is awe-inspiring!Nena is awe-inspiring!Nena is awe-inspiring!
  • Pol: Žena
  • 067 701 48 17 § 061 17 04 231
    • Wordpress Dnevnik Jednog Astrologa
Odg: Beograd kojeg vise nema
« Odgovor #88 poslato: 26. Februar 2012. 17:41:36 »
Tema je super. Ja pamtim klaker i kabezu. Da li se secate toga?

     Videh to ovde kod mene na pijaci, al bilo na kratko u jednoj maloj prodavnici, leti ima, zimi ne ~ a tetka mi kupovala bozu dok sam bila trudna a i dok sam ležala u bolnici pre i posle porodjaja  :superiska:
🔮 Natalče šareno 🔮
     Let me ask you something...
     If someone prays for patience, you think God gives them patience? Or does he give them the opportunity to be patient?
     If he prayed for courage, does God give him courage, or does he give him opportunities to be courageous?
     If someone prayed for the family to be closer, do you think God zaps them with warm fuzzy feelings, or does he give them opportunities to love each other?



Blog Astrologija & Divinacija ~ Jyotish Blog ~ •○• 7 Lots •○••○• Lenormand •○••○•Transit searchGoogle Arhiva Slika #1Google Arhiva Slika #2Amar Nat Deck



(click to show/hide)
(click to show/hide)

biljana*

  • Gost
Odg: Beograd kojeg vise nema
« Odgovor #87 poslato: 26. Februar 2012. 17:14:21 »
Joj znam probali smo. Mi matori kupili i uzivali, deca nas gledala kao da smo pali sa duda.

Van mreže andjelikadepeures*

  • * Svraća na kafu *
  • ***
  • Poruke: 420
  • Reputaciona snaga: 83
  • andjelikadepeures is awe-inspiring!andjelikadepeures is awe-inspiring!andjelikadepeures is awe-inspiring!andjelikadepeures is awe-inspiring!andjelikadepeures is awe-inspiring!andjelikadepeures is awe-inspiring!andjelikadepeures is awe-inspiring!andjelikadepeures is awe-inspiring!andjelikadepeures is awe-inspiring!andjelikadepeures is awe-inspiring!andjelikadepeures is awe-inspiring!andjelikadepeures is awe-inspiring!
  • Pol: Žena
Odg: Beograd kojeg vise nema
« Odgovor #86 poslato: 26. Februar 2012. 16:48:10 »
Tema je super. Ja pamtim klaker i kabezu. Da li se secate toga?

ja se secam :)
Bahus iz Paracina sada proizvodi sokove klaker i kabezu, vrlo slichne originalima :)

biljana*

  • Gost
Odg: Beograd kojeg vise nema
« Odgovor #85 poslato: 26. Februar 2012. 09:11:57 »
Tema je super. Ja pamtim klaker i kabezu. Da li se secate toga?